مسنجر دات کام

 

آیدی از بهر چه می ســاختی

از بر آزار که می ساختــــی

با سخنان همه پوچ و عبــث

طعمه برای چه کس انداختی

                     روز پسر جد سلیمان بُــدی

                     روز دگر عاشق نالان بــدی

                     روز نوشتی که منم قهرمـان

                     روز دگر اُسـوه مردان بُدی

                                            گاه شدی عالم هر دو سـرا

                                            گاه شدی عامل رشـد و بقا

                                            گاه اگر ترس ز عقبــی نبود

                                            روی خودت نام نهـادی خدا

                                                                 دخترکان دم بخــت و جوان

                                                                 در طمع وعده مرد جـــوان

                                                                 رقص به اندام خود انداختند

                                                                  لیک نکردند به رویت عیـان

                                                                                    حال نشین و به ضمیــــرت برو

                                                                                    پرس ز خود ، کاشته ات کن درو

                                                                                    حاصل این مکر و ریا چیســت گو

                                                                                    گر  نتوانی دگـــر از رو بــــرو

 

در توصیف افرادی که در چت رومها به فریب این و آن مشغولند و ...

بوسه

 

« بوسه مگر چیست فشار دو لــب

اینکه گنه نیست چه روز و چه شب»

بوسه مگر چیست تمنای عشــــق

خواهش قلب است و تقـــلای لب

                                          بوسه مگر چیســــت شروع هوس

                                          لحظه پر شوق و پـــر از شور و تب

                                          آن که ندارد به کـف این شور و تب

                                          داده به من مرد هوســــران لقب

                                                                                    فی المثل این جمــله برای کفاف

                                                                                   گرمی قلب است که خیزد ز لب

                                                                                   سوخت وجود از تب و گرمای دل

                                                                                   تشنه چو من بایـد و دریا چو لب

                                         گر که فنا گشتی از این تشنـــــگی

                                         حاجت خود از دل دریـــا طلـــب

 

در وصف بوسه و حالاتش

بلای دلبر

 

اشک شوق از دیدگان بهر نوای دلبر است

                                                             گوش کن مطرب چه گوید این صدای دلبر است

گوییا دلبر برایم نامه ای بنوشــــته است

                                                             شـوق حاصــل از درونم از نـــدای دلبر است

نامه را بگشودم و بــر خط آن کردم نظر

                                                             تا ببینم در برش آیا صفــــــــای دلبر است؟

« پر زد از شاخه پرنده » زین بهانه پند گیر

                                                            صبــــــر کن این جمله از ترک لوای دلبر است

غم خورم یا سینه ام چاک از برای هجر دوست

                                                            رفته از پیشم کنـــون این هم وفای دلبر است ؟

بارالهـــا پس چه شد یارم چنیــن خوارم نمود

                                                              آنچه آمد بر ســــر از جور و جفای دلبر است

ای محمــد صبر کن از دل سخن کم گفته ای

                                                              آنچه ناگفته بمانـده نالـه های دلبــر اســـت

روز و شب از هجر یارش ناله هایی کرده است

                                                              گریه های نیمه شب گو کــی روای دلبر است ؟

 

شکوه از بی وفایی دلبر

کبوتر بخت

 

  

ای داد که یار آمد و بر در زد و رفت           

در غیبت من به خانه ام سر زد و رفت

                                                در غیبت من کبوتر بخت آمد

                                                                        غافل شدم و ز بام من پر زد و رفت           

 

کبوتر بخت را بعنوان استعاره برای فرصت های موجود و پیش رو به کار می برم تا نکاتی مختصر و مفیدی رو یادآور بشم.از زمانی که قادر به تعیین سرنوشت خودمون می شیم فرصت های زیادی پیش روی همه ما قرار می گیره که باید از اونها به نحو احسن استفاده برد . یکی از این فرصتها جوانی به شمار میاد که خداوند باری تعالی با خلقت زیبای خودش این فرصت رو برای همه مهیا کرده ، جوانی صندوقچه عظیمی است که پیران می دانند داخل آن چیست . تو مملکت مدرک سالار ما که مدارک بجای آدما سرنوشت اونا رو رقم می زنه بیاییم از بزرگترین فرصتی که خدا در اختیارمون گذاشته بهترین بهره رو ببریم و تا از دستش ندادیم خودمون را با پشتکار بالا و با استفاده از راهنمایی مشاوران گوناگونی که تو زندگی برای هر کسی می تونه وجود داشته باشه به سمت تعالی ، ترقی و پیشرفت سوق بدیم کاری کنیم که فردا اگه به گذشتمون نگاه گذرایی داشتیم فرصت های سوخته مون رو بیشتر از فرصت های به ثمر رسیده نبینیم . آینده ای سخت پیش روی ماست . پر از مسئولیت پر از دغدغه . قدر صندوق جوونیمون و کبوترهای بختمون رو به خوبی بدونیم و نگذاریم به راحتی پرپر بشن و از دستمون برن   .   

                                                               قربون همتون