ترانه

 

ترانه اي كه ترا خوش زنوبهار افتاد

                  همان ترانه مرا تيره روزگار افتاد

                                    ز آن ترانه شدي مست بهر يار دگر

                                                    برفتي و سحرم همچو شام تار افتاد

پریشان نگار

 

« تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

                       بیچاره دلم در غم بسیار افتاد »

                                                بلبل به غزلخوانی گل گریان شد

                                                                              قرعه به پریشانی دلدار افتاد

 

تنها

صدای تو خوب است

                       صدا کن مرا

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است

                        که درانتهای صمیمیت حزن می روید

                                                              در ابعاد این عصر خاموش

بیا تا برایت بگویم

                 چه اندازه تنهایی من بزرگ است.